Home | Hoe het begon | Wie ben ik | Contact | Forum

tekst bij foto

Frame) (Plank on bulkhead), (Navy-Board), (Dockyard), (Admirality) ?

In het boterham systeem (" B&B"), bouwt men het schip op via verschillende uitgezaagde lagen= plankjes. Ofwel zijn ze parallel aan de kiel of de waterlijn. Nadat de verschillende plankjes op elkaar zijn gelijmd, worden ze op de uiteindelijke vorm gebracht, met behulp van malletjes. De binnenkant van de meeste plankjes is meestal hol, zodat we een romp bekomen uit een dunne laag hout. Het werken van de romp, door vochtigheid enz., wordt daardoor beperkt en kan het hout minder gaan werken.

In het plank op dwarsschot (" POB") maakt men gebruik van volle dwarsschotjes, meestal gezaagd uit triplex die dwars op een langsschot zijn geplaatst. Dit langsschot heeft dan het langsprofiel van het schip . Deze bouw methode wordt meestal in Europese bouwdozen gebruikt.

Bij plank op spant (" POF") Dit is een variant van de "POB" maar in plaats van volle dwarsschotjes, bouwt men hier spanten op, zoals in veel echte schepen. Deze spanten worden dan haaks op een kiel geplaatst.
De huidplanken, bij de twee bovenste systemen, worden dan aan de dwarsschotjes of spanten bevestigd. ( Niets houd u natuurlijk tegen van ook een B&B romp te beplanken) . De huidplanken moeten dan wel telkens in vorm worden gemaakt en eventueel afgeschuind.
Door de grote ruimte tussen de dwarsschotjes bij (" POB") worden deze rompen meestal met een dubbele beplanking gemaakt. de eerste laag ( Leerlaag) hoeft dan niet zo mooi aansluitend te zijn en men hoeft de plankjes dan ook niet te stomen en plooien. Daarna kan men de romp mooi afschuren met schuurpapier. De tweede laag ( sierlaag) kan dan er opgelijmd worden.
Nadeel is dat de afstand tussen de dwarsschotjes nogal groot is. Vele huidplankjes vertonen dan de neiging tot doorzakken. Sommige modelbouwers plaatsen dan ook stukjes Balsa hout tussen de dwarsschotjes om dit te voorkomen. De romp wordt dan eerst in vorm geschuurd, voor men de "leerlaag" aanbrengt. ( Maar dan lijkt de romp al meer op een "B&B" ).
Daar de spanten veel dichter bij elkaar staan in (" POF"), komt dit probleem van doorzakken niet zoveel voor. Voordeel van deze methode is dat de houten nageltjes, waarmee je de plankjes bevestigd, meer voeding en houvast hebben in de spanten en op een natuurlijke wijze uit elkaar staan.

'Dockyard' en 'Admiralty' zijn alternatieve namen voor 'Navy Board' modellen..
In de 16°-17° eeuw bouwde de Britse navy niet zelf haar schepen. Die bouw werd uitbesteed aan onderaannemers, nadat de heren van de admiraliteit hun goedkeuring hadden gegeven. Deze heren waren geen technici, noch konden ze een plan lezen. ( Meestal waren het aristocraten- adel- en/of bedienden); Daarom werd van ieder schip een model gemaakt, via dit 3D-model kon men dan beslissen of dit schip werd gemaakt. In feite zijn dus de oude scheepsmodellen de plannen van tegenwoordig. Hun constructie komt dus overeen met een plank op spant bouwwijze. Met dit verschil dat ieder stukje hout, op het echte schip aanwezig, ook op het model moet voorkomen. Daarom ook dat vele van deze modellen aan de ene kant zijn voorzien van huidplanken en aan de andere kant zonder huidplanken en men de structuur van de romp kon bekijken.


submenu terug verder